Walang pamagat muli

*sa may Ortigas

Naaalala ko noon, tuwing kaarawan ko, isa sa mga hinihiling ko ay ang kalayaan:

*sa Rizal

kalayaan na makapag-pasiya kung saan ako pupunta, at paano;

*sa bahay

kalayaan na mag-isip at magsalita ng kahit ano na hindi hinuhusgahan;

*sa NYC, Naga City, Bicol

at siyempre, kalayaan ng Pilipinas, ng Sambayanan.

*sa NUJP

Unti-unti kong naintindihan na hindi pala ito hinihingi o nililimos o hinihintay. Ito'y ipinapaglaban at inaangkin.

*sa UP Diliman

Ito'y ipinapaglaban, sapagkat ang pagkamit ng kalayaan ng isa ay nangangahulugan nang pagkawala ng alipin ng iba.

*sa St. Paul

Ito'y ipinaglalaban dahil hindi naman ito materyal na bagay na maaaring ibigay ng iba. Ito'y batayang karapatan ng bawat isa.

*sa Liwasang Bonifacio

Ito'y ipinaglalaban dahil sa panahon ng paniniil ng estado, ang natitirang kalayaan ng Sambayanan ay ang lumaban.

*sa UP Diliman

Kaya ngayon, tuwing kaarawan ko, hindi na ako humihingi ng kalayaan. Sa bawat taon na ako'y tumatanda, sinisiguro ko na kasama ako sa mga kumikilos para sa kalayaan ng Bayan. Para dumating ang panahon na walang bata na kailangan pang humiling ng mga batayang karapatan, tulad ng kalayaan.

(ang naunang walang pamagat)