4/30/2008

pinirasong sulat na naman

Aaminin ko: may bahagi pa rin ako na mushy, sentimental, emotional. Gusto ko rin inaawitan ng mga kantang pag-ibig, inaalayan ng tula, inuuwian ng pasalubong. Alam mo naman siguro ito. Ang palagay siguro ng ibang tao e wala tayong mush sa ating mga katawan dahil ang nakikita lamang nila madalas ay ang tawanan natin, ang mga pang-asar na hirit, ang pagyayabang na ang tanging silbi lamang ay malamangan ang isa, ang pag-mumura, ang pag-tatalo. Hindi iilan ang nagsasabi na hindi tayo mukhang mag-kr; mukha tayo mag-kapatid o mag-kaibigan. Hindi kasi nila nakikita ang kislap sa mata natin tuwing magkasama tayo, ang pagtutulungan natin sa internal na tunggalian ng isa't-isa, ang pagsasalo ng gawain, ang magkasamang pagsisikap na makagampan ng gawain at makarating sa mga dapat puntahan, ang pag-puna natin sa isa't-isa, ang kapanatagan ng loob natin sa isa't-isa at sa kilusan na ating pinaglilingkuran, ang pag-plano ng kinabukasan natin ayon sa pag-kilos para sa isang malayang lipunan.

Ito ang bagong version ng Rosas ng Digma (Ang Tugon). Sabi mo noon, ayaw mo na maging kanta natin ang alin man sa Rosas ng Digma dahil marami na ang may gusto rito. Okay lang sa akin kung ganun, dahil wala naman yata talaga tayong kanta. Sana lang, kantahan mo ako. Kantahan mo ako tungkol sa habambuhay na pakikibaka nating dalawa. Tungkol sa pamumuhay natin na simple, ngunit masikhay ang pagkilos. Tungkol sa pamilya natin na malayo sa naranasan nating pang-aapi at pang-aabuso. Tungkol sa pamumuhay natin sa piling ng masa. Tungkol sa panahon ng pag-punta natin sa ibang ibayo. Tungkol sa pag-asa at kalayaan.

Kantahan mo ako ng pangarap.


Ika'y paru-parong nangahas lumipad
Sa dilim ng gabi, pilit na umalpas

Pagkat hanap mo'y ningning at laya ng bukas

Sa aking mundo'y napadpad

Tulad ng iba ay nagmamahal din
Kahit malayo ay liliparin

Upang pag-ibig mo'y iparating
Sa rosas ng 'yong paningin


Ako'y nagagalak na tayo'y magkasama

Sa bawat pangarap

Sa piling ng masa

Magkahawak ng kamay

Sa pakikidigma
Para sa isang lipunang malaya
At sa pag-ibig na tunay at dakila

No comments: