8/16/2006

Estudyante blues

Estudyante ka; dapat pag-aaral lang ang inaatupag mo.

Ilang beses ko na bang narinig ito, at ilang beses pa bago ako mag-martsa sa Marso (sana).

Ayoko na. Ayoko na marinig ito muli. Sawang-sawa na ako, pati sa mga kahawig na ibig sabihin:
1. Mag-aral ka muna. Pag-gradweyt mo, tsaka mo na gawin yan.
2. Dapat pag-aaral lang ang inaatupag mo, dahil nagkakandahirap ang tatay mo sa pagpapa-aral sa iyo.

Bakit ba ang estudyante dapat nag-aaral lang? E ang estudyante ba, sa skwelahan lang pumupunta? Hindi ba tao rin ito, at may iba pa siyang ginagampanan sa buhay?

Tulad ko. Hindi lang naman ako estudyante. Manunulat din ako. Anak. Kapatid. Ka-relasyon. Kaibigan. Pintor minsan. Athlete minsan. Photographer.

At hindi lang sa academics ako may dapat na gampanan na mga tungkulin. May dapat din akong tupdin sa publikasyon. Sa bahay. Sa ka-relasyon ko. Sa mga kaibigan ko. Sa teammates ko. Sa sarili ko. Sa lipunan. Sa mga api.

Kaya hindi ko matanggap tuwing sinasabihan ako na estudyante lang ako. Puro aral lang dapat. Gusto kong sabihin, "Hindi! Dahil tao muna ako bago maging estudyante. At bilang tao, naghahanap ako ng katuparan sa lahat ng aspeto ng buhay ko, hindi lang sa skwelahan. Naiintindihan mo ba iyon? Tao muna ako!"

Hindi naman ganyan ka-drama, pero yan din ang ibig kong sabihin. Hindi ko lang talaga matanggap na lumagay lamang sa skwelahan. Siguro dahil likas na makati ang paa ko. O dahil likas sa akin ang paglalakbay. O dahil sa hindi ko kayang magbingi-bingihan sa konsensiya ko.

At dahil nabuburyong na rin ako sa dami nang ipinapagawa sa skwelahan, at ang rason nila e dapat sa amin, "Skwelahan lang ang inaatupag."

May mali talaga. May mali talaga sa sistema natin ng edukasyon.

Coherent ba ang post na ito?

No comments: