2/25/2006

Hindi Atin ang Ngayon

“Kaya ka ganyan kasi nasa EDSA kami nung buntis ako sa’yo!” Yan ang malimit sabihin ng nanay ko bilang paliwanag sa aking pagkatao. “Ganyan,” ibig sabihin tibak. Aktibista raw. Kaya raw ako naging aktibista dahil sa mga pangyayaring naganap bago pa man ako iniluwal sa mundong ito.

Hango ito sa sanaysay na ginawa ko para sa proyekto naming sa isang digital subject. Hindi ko na maalala ang tawag sa subject na 'yon dahil: marami kaming digital subject; halos pare-pareho ang ipinapagawa sa mga ito dahil pinagsama-sama na lang sa isang proyekto ang kailangan naming gawin (ang tawag ng titser naming dito ay “incorporating”); at iisa lang ang titser namin sa mga subject na ito.

Hindi ko ipinasa yung sanaysay na yun. Wala kasing ending e. Bitin din, hindi kasi umabot dun sa minimum number of words na sinabi ng titser namin (300). Tsaka ngayon na binabasa ko, napaka-self indulgent. Tinatalakay lang niya ang tungkol sa sarili ko. Yun lang. Wala naman masama dun; marami naman gumagawa nun, at hindi naman iligal yun. Ang problema e hindi autobiography ang habol ko. Gusto ko sana may maiintindihan ako sa huli, yung tipong realization, o sa mga salita ni James Joyce, may epiphany. Ito na sana yon.

Uulitin ko lang yung hinango ko sa sanaysay ko noon, para malinaw:

“Kaya ka ganyan kasi nasa EDSA kami nung buntis ako sa’yo!” Yan ang malimit sabihin ng nanay ko bilang paliwanag sa aking pagkatao. “Ganyan,” ibig sabihin tibak. Aktibista raw. Kaya raw ako naging aktibista dahil sa mga pangyayaring naganap bago pa man ako iniluwal sa mundong ito.

Siguro nga, “Mothers know best” talaga. May pagkakataong tama rin ang nanay ko. Sa puntong ito, nagkakasundo kami. Ako (at lahat ng tao) ay hinubog ng mga pangyayaring naganap bago pa man ako (o tayo) ipinanganak. Lahat tayo ay namulat sa mundong bumuhay sa mga lumuwal sa atin, na namulat din sa mundong bumuhay rin sa lumuwal sa kanila.

“We are the children of our times.” Tayo ay produkto ng ating panahon. Oo nga, pero hindi yun ang buong katotohonan. Ang mundong kinamulatan natin ay hindi atin. Hindi tayo ang gumawa ng mga strakturang meron ngayon. Hindi tayo ang gumawa ng sistemang kinamumuhian natin. Hindi tayo ang gumawa ng lipunang pilit at sabay-sabay nating binabago.

Kaya lagi tayo nangangarap ng bagong sistema. Ng makatarungang lipunan. Ng magandang umaga. Dahil hindi atin ang panahon ngayon. Ang panahon ngayon ay panahon ng pagbabago, panahon ng ligalig, panahon ng pagtalikod sa nakasanayan patungo sa makatarungan. Ito ang panahon na tayo ay dapat patuloy na kumikilos, patuloy na inoorganisa ang mga sarili, at patuloy na inaalam ang nagaganap sa lipunan. Ito ang panahon ng paghahanda para sa maganda at malayang bukas.


1 comment:

Thor's Buddy said...

oist trina,

A.G. here.

lonetruthseeker.blog.com

livejournal.com (search spacemonkey1013)

nice layout. hope all's well at your end. ingat lagi

peace.out. :)